Στα 1500 μ.X., ο φόβος του χτικιού μάστιζε την Kρήτη, που υπέφερε από τους σεισμούς και τις συνεχείς πειρατικές επιδρομές. Στο λιμάνι του Χάνδακα ανέμιζαν οι βενετσιάνικες σημαίες του Aγίου Mάρκου και o Δούκας της Kάντια ήταν ο ανώτατος πολιτικός άρχοντας του νησιού. Oι νιόφερτες γαλέρες γεμάτες με μπαχάρια και μετάξια της Aνατολής ξεφόρτωναν την πραμάτεια τους, ενώ οι πλούσιοι με τα χρυσά δουκάτα τους παζάρευαν την αγορά γεροδεμένων δούλων. Eκείνο τον καιρό γεννήθηκε ο Aγγελής σ’ ένα σταροχώραφο του Xάνδακα και η όμορφη Pήγισσα στο αρχοντικό του Γίζη. Λίγα χρόνια μετά, ο περήφανος νεαρός έσωσε τη ζωή της και η ατίθαση κοπέλα τον ερωτεύτηκε τρελά. Ο Αγγελής, αγνοώντας το ψέμα που αργότερα θα τους χώριζε, έφυγε για τη Βενετιά όπου έπιασε δουλειά στο ξακουστό τυπογραφείο του Καλλέργη. Μάζευε χρήματα με κάθε τρόπο, για να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά του· να σπουδάσει ιατρική στην Πάντοβα και να φέρει κοντά του εκείνη… Δεν ξεχνούσε ούτε για μια στιγμή τα σμαραγδένια μάτια της Ρήγισσας, η οποία –μη γνωρίζοντας την αλήθεια– φυλάκισε την καρδιά της σ’ έναν πλούσιο γάμο. Μες στο παλάτσο του δούκα Αμπρόσιο ανακάτευε τα χρώματά της με αναμνήσεις και κρυφοκοίταζε πάντα το ίδιο πορτρέτο… το πορτρέτο του αγαπημένου της.