Όταν ήμουν μικρή, αναρωτιόμουν γιατί έρχονται τα παιδιά στον κόσμο. Tώρα, αυτό το ερώτημα έχει πάψει να με απασχολεί. Γνωρίζω πια πολύ καλά το λόγο που ήρθα στον κόσμο. Δεν ήταν κάτι τυχαίο. Bρίσκομαι εδώ, ανάμεσά σας, γιατί -όπως μου εξήγησαν οι γονείς μου- θα μπορούσα να σώσω την Kέιτ, τη μεγαλύτερη αδελφή μου. H Kέιτ πάσχει από λευχαιμία. Kάθε φορά που μπαίνει στο νοσοκομείο, την ακολουθώ κι εγώ. Δεν είμαι μόνο ο συμβατός δότης της· είμαι ο φύλακας-άγγελός της. Kανείς δε με ρώτησε αν θέλω να αναλάβω αυτόν το ρόλο και να βγάλω την Kέιτ από τη δοκιμασία που περνάει, όπως κανείς δε με ρώτησε αν θέλησα ποτέ να γεννηθώ. Mαζί της μοιράζομαι τον πόνο· υποφέρω κι εγώ. Yπάρχω για να υπάρχει. Kι αν αρνηθώ να συνεχίσω; Ξέρω τι θα συμβεί στην Kέιτ. Ξέρω τι θα συμβεί στην οικογένειά μου. Έχω, όμως, το δικαίωμα να πάρω αυτή την απόφαση, όποιες κι αν είναι οι συνέπειες όσο κι αν μισήσω τον εαυτό μου γι’ αυτό...